.

.

.

.

.

ماه رمضان

                                                                                     امیدی بر تو پاینده دارم

معلمي شغل نيست؛ معلمي عشق است. اگر به عنوان شغل انتخابش کرده اي، رهايش کن و اگر عشق توست مبارکت باد. (شهید رجایی )

اوست خدایی که در میان مردم درس نخوانده پیامبری از خودشان مبعوث کرد تا آیاتش را بر آنها بخواند وآنها را تزکیه کند وکتاب وحکمت بیاموزد . (سوره مبارکه جمعه ، آیه 2 )

تعليم و تعلم از شئون الهي است و خداوند، اين موهبت را به پيامبران و اولياي پاک خويش ارزاني کرده است تا مسير هدايت را به بشر بياموزند و چنين شد که تعليم و تعلم به صورت سنت حسنه آفرينش  درآمد. معلم، ايمان را بر لوح جان و ضميرهاي پاک حک مي کند و نداي فطرت را به گوش همه مي رساند. همچنين سياهي جهل را از دل ها مي زدايد و زلال دانايي را در روان بشر جاري مي سازد.در اين مسير مقدس ، بزرگاني همچون علامه شهيد استاد مرتضي مطهري گام نهاده اند که نامشان بر تارک زمان مي درخشد . شهيد مرتضي مطهري  يكي از آن معلمان راستين است كه با نگاه  تركيبي  به همه معارف بشري نظر مي كند و   تمامی تلاشهاي علمي و عملي را  مقدمه اي براي عبادت مي داند و با شهادت، عبادت عملي و علمي خود را كامل مي سازد . به همين مناسبت روز شهادت اين بزرگ مرد فرزانه را روز معلم ناميدند .

امام خميني (ره) در رابطه با نقش معلم می فرمایند:

نقش معلم در جامعه، نقش انبياست؛ انبيا هم معلم بشر هستند. تمام ملت بايد معلم باشند؛ فرزندان اسلام تمام افرادش معلم بايد باشند و تمام افرادش متعلم.

حضرت امام جعفر صادق (ع)  در رابطه با مقام ومنزلت معلم می فرمایند:

«هنگامي که روز قيامت شود، خداوند تمام انسان ها را جمع مي کند و چون ترازوي اعمال نهاده شد و خون شهيدان را با مرکب قلم عالمان و معلمان بسنجند، ارزش مرکب آنان بر خون شهيدان فزوني خواهد داشت ». اين ارزش بدان جهت است که شهيدان در ساية علم و تربيت معلمان  و تعليم شايستة آنان به خدا راه يافته و لياقت شهادت نصيبشان شده است.

حضرت امام سجاد (ع)  در رابطه با مقام معلم می فرمایند:

حضرت سجاد (ع) در فرمايشات خود سفارش بسياري در حفظ حقوق معلم از سوي شاگردان دارند  و مي فرمايد:« حق کسي که عهده دار تعليم توست آن است که او را بزرگ شماري و مجلس او را سنگين بداري و نيکو به وي گوش فرا دهي و روي خود را بر او کني و با او بلند سخن نگويي و کسي را که از او چيزي  مي پرسد تو پاسخ ندهي و بگذاري که خود او پاسخ گو باشد و در مجلس او با هيچ کس به صحبت ننشيني و در محضر او بدگويي از کسي نکني و اگر از او در نزد تو بدگويي شد از او دفاع کني و عيب پوشش باشي و فضايل و مناقب او را آشکار کني و با دشمنش همنشيني نکني و با دوستش دشمني نورزي؛ پس چون چنين کردي، فرشتگان خداي تعالي به سود تو گواهي خواهند داد که مقصد و مقصود تو از او و فرا گرفتن دانش او فقط براي خدا بوده نه به خاطر مردم ».   

                                     به نظر شما خوب بود؟

الهی عنایت تو کوه است و فضل تو دریا کوه کی فرسود و دریا کی کاست؟

خدایا ای داننده ی رازها هی شنونده ی اوازها ای بیننده نمازها ای پذیرنده ی نیازها.

از بنده خطا اید و از تو عطا.

الهی خود را از همه به تو وابستم نومیدم مساز بگیر دستم

من از هفت ، هشت سالگي همراه پدرم توي صحرا و باغ و زمين رعيتي كار مي‌كردم. بازي توي كوچه اصولاً ممنوع بود

اولين بار كه به فكر تدارك كتاب براي كودكان افتادم سال 1335 يعني در سن 35 سالگي ام بود

به ما گوشت مي‌داد.

در خانه ما، برنج اصلاً مصرف نداشت، و فقط سالي يك بار پلو مي‌پختيم؛ كه آن هم نوروز بود. ما هيچ وقت ظهر خوراك پختني نمي خورديم يا آش؛ كه برنج آن حتماً خرده برنج آشي بود، چون آن را مي‌بايست با پول مي‌خريدند. ما هيچ وقت يك كيلو برنج را يكجا در خانه نديده بوديم.

من از هفت ، هشت سالگي همراه پدرم توي صحرا و باغ و زمين رعيتي كار مي‌كردم. بازي توي كوچه اصولاً ممنوع بود و بعد از غروب هم نمي بايست از خانه بيرون مي رفتم؛ به جز مسجد رفتن به وقت نماز. 

در محله ما كسي كتاب نمي خواند، جز سه ،چهار نفر روحاني اهل منبر. مجله و روزنامه و كسب خبرهاي روز، اصلاً معني نداشت. تمام معلومات ديني و دنيايي مردم در آنچه از مسجد و پاي منبر ياد مي گرفتند خلاصه مي‌شد كه مفيد بود. من هم تا شانزده ، هفده سالگي ، جز آنچه در خانه يا مسجد يا روضه شنيده بودم ، چيزي نمي دانستم. آن هفت ، هشت تا كتاب توي خانه را خوانده بودم، ولي پدرم هرگز كتاب تازه‌اي نخريد. 

اولين بار كه به فكر تدارك كتاب براي كودكان افتادم سال 1335 يعني در سن 35 سالگي ام بود. بعضي‌ها از كودكي شروع به نوشتن مي‌كنند، ولي من تا هجده سالگي خواندن درست و حسابي را هم بلد نبودم      

                                 خوب بود؟

خدایا کیست که نیازمند تو نباشد؟کیست که بی لطف وهدایت تو سعادت و موفقیت را دریابد؟به ماکمک

کن تا راه راستی و درستی نیک فر جامی رابپو ییم. یاریمان کن جز راست  نگوییم و جز رضایت تو  نجوییم 

خدایا تو دوستدار پاکی و  امیدواری  و دانایی و اگاهی هستی به ما جان های پاک ودل های پر از امید

ونشاط و اندیشه های روشن عنایت فرما 

خدایا ما قدر دان همه ی پیامبران و امامان بزرگوار و معلمان مهربان قرار ده که به ما اندیشیدن و درس

خوب زیستن رامی اموزند 

ما را قدر دان نعمت های بی پایان خودت قرار بده و خدایا یاری کن خوش ببارد ابر بهار بر کوه و دشت و صحرا

ای خدا ای فضل تو حاجت روا                          با تو یاد هیچ کس نبود روا

ای خدای پاک بی انباز و یار                             دست گیر و جرم ما را در گذار

                                                                                                           <مثنوی مولوی>         

بیشتر بازی هایی را که با پدرم میکنم اون می بره نمی دونم  چرا  شما جوابم را بدهید.................

بالاخره برای اینکه تلافی پدرم را در بیاورم یک روز به مسابقه شطرنج رفتم اما حیفی که مدرسه ی ما سوم شد وبه ما مدال برنز دادند اما...............................

بازهم برای این مسابقه خیلی تلاش کردم                جالب بود

بهار را باور کن

باز کن پنجره ها را که نسیم
روز میلاد اقاقی ها را
جشن میگیرد
و بهار
روی هر شاخه کنار هر برگ
شمع روشن کرده است
همه چلچله ها برگشتند
و طراوت را فریاد زدند
کوچه یکپارچه آواز شده است
و درخت گیلاس
هدیه جشن اقاقی ها را
گل به دامن کرده ست
باز کن پنجره ها را ای دوست
هیچ یادت هست
که زمین را عطشی وحشی سوخت
برگ ها پژمردند
تشنگی با جگر خاک چه کرد
هیچ یادت هست
توی تاریکی شب های بلند
سیلی سرما با تک چه کرد
با سرو سینه گلهای سپید
نیمه شب باد غضبنک چهکرد
هیچ یادت هست
حالیا معجزه باران را باور کن
و سخاوت را در چشم چمنزار ببین
و محبت را در روح نسیم
که در این کوچه تنگ
 با همین دست تهی
روز میلاد اقاقی ها را
جشن میگیرد
خاک جان یافته است
 تو چرا سنگ شدی
تو چرا اینهمه دلتنگ شدی
باز کن پنجره ها را
و بهاران را
باور کن